a czego to ja się nie bałam
kiedy to mnie wewnątrz nie szarpało
lecz na co to komu
wiedzieć
a to wszystko robiłam
wbrew strachom
wbrew zakazom
bo tak
żeby mieć
żeby znać
żeby dać
siebie
tam
i nie zapomnieć
gdy jestem już tu
jak mogłam to
czego inni
tylko się boją
smutek mi dolega jak grzyb na ścianie za hydroforem jak płoty z betonu domy ze szkła…
o poranku kawą się witaćdni spisywać na skrawkach serwetek i chować po kieszeniachnocy na sen nie…
czasami tak mamjakbym więcej chciała miećniż mam a gdy to mamto jest także wcale nie potrzebowałam
smutna pani z synemprzy stoliku oboksmutny synek z matką szarąmłodąnastoletni przy stoliku z wzrokiem w talerzykujedentylko mająsynek w…
bo ja nic innego nie potrafiętylko pisać, zapisywać co mi w myślach granic innego nie potrafiętylko…