o poranku kawą się witać
dni spisywać na skrawkach serwetek
i chować po kieszeniach
nocy na sen nie marnować
ciszę wypełniać słowami
słowami nie zagłuszać ciszy
poważnie wesoło
cicho głośno
rozważnie szalenie
leniwie pędząc
wyrozumiale wymagając
daj mi kubek herbaty, trochę deszczu za oknem i dźwięk winylia pokażę Ci, tyle ludzkiego bólu…
za głośno słyszyza dobrze widzipamięci wiecznażyciowa rozterkachwila zachwytemrozterek chwil kilkapod żebrem uwiera myśl nieistnienia cichość ją…
gdy żaba żabę spotkai ta żaba z drugą żabą podobnawtedy te żaby kumają w takti przytakują…
czasami tak mamjakbym więcej chciała miećniż mam a gdy to mamto jest także wcale nie potrzebowałam